Πλανητάριο στο PC σας!

Λατρεύω το Internet, γιατί ψάχνοντας βρίσκεις πάρα πολλά ωραία πράγματα.

Εχθές, έψαχνα ένα τρόπο για να ταυτοποιήσω ένα άστρο στον νυχτερινό ουρανό της Αθήνας. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, εντόπισα ένα θαυμάσιο freeware (δλδ τσάμπα, δωρεάν) πρόγραμμα, το Stellarium .

Πρόκειται για έναν εξομοιωτή πλανητάριου, όπου βάζοντας τις γεωγραφικές συντεταγμένες του σημείου που βρίσκεσαι , έχεις στην οθόνη σου μια ακριβή απεικόνιση του νυκτερινού ουρανού, με πληροφορίες για το το κάθε ουράνιο σώμα!

Συγχαρητήρια στον άνθρωπο που το εμπνεύστηκε,Fabien Chéreau!

Τελικά το άστρο ήταν, πλανήτης, και συγκεκριμένα ο Διας!

ΑΡΚΕΤΑ!!!

"ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΟΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ - ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ" -ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑTA ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ "

Κώστας Μυλωνάς

Η περίοδος από το Σεπτέμβριο το 90 έως το καλοκαίρι του 91 ήταν σίγουρα μεταβατική για μένα. Ετοιμαζόμουν να δώσω Πανελλήνιες για δεύτερη φορά, έχοντας αφήσει τη μαθητική ζωή πίσω μου, ζούσα μια περίοδο της ζωή μου, γεμάτη άγχος και αβεβαιότητα για το μέλλον.

Όμως τα βράδια του χειμώνα εκείνου, είχα μια καταπληκτική παρέα, μέσω του ραδιοφώνου : λίγο μετά τις 1:30, και αφού είχε προηγηθεί μια ώρα με καλή κλασσική ροκ μουσική, ξεκινούσε μια καταπληκτική εκπομπή. Ο Κώστας Μυλωνάς παρέα με τους πιστούς ακροατές, συγκροτούσαν μια όμορφη παρέα, κάνοντας τις ουσιαστικότερες (και ομορφότερες) συζητήσεις μέχρι το πρωϊ. Κάποιες φορές το θέμα ήταν σοβαρό, όπου κάποιος ακροατής ζητούσε την άποψη του Κώστα για το (μικρό ή μεγάλο θέμα που τον απασχολούσε), ενώ κάποιες φορές η διάθεση ήταν ελαφρύτερη και το γέλιο κυριαρχούσε.

Ο Κώστας έλεγε την άποψή του, ξεκαθαρίζοντας πως δεν δίνει συμβουλές, καθώς τέτοιες έλεγε τις δίνουν μόνο οι σοφοί, με τους ακροατές να συμφωνούν, είτε με επιχειρήματα να διαφωνούν. Χώρος για συγχαρητήρια και αφιερώσεις δεν υπήρχε, καθώς ο εμπνευστής της εκπομπής, τα θεωρούσε χαμένο χρόνο.

Κάθε βράδυ, λοιπόν ήμουνα και εγώ στην παρέα εκείνη, άλλες φορές γελώντας ενώ άλλες φορές επεξεργαζόμουν και εγώ τα σοβαρότερα θέματα, προβληματιζόμενος.

Ήταν η εποχή, πριν τα 090 και τα γραπτά μηνύματα, όπου ο ακροατής ήταν μέλος μιας παρέας και όχι ένας πελάτης. Τα έσοδα βέβαια ήταν αντιστοίχως μικρά, με αποτέλεσμα η εκπομπή να αλλάξει τουλάχιστον μια φορά σταθμό, και τελικά να πάψει να υπάρχει.

Ξεμπερδεύοντας με τις πανελλήνιες, βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, και έχασα για κάνα-δύο χρόνια τον Κώστα. Με χαρά, ανακάλυψα την τηλεοπτική του προσπάθεια, τα "Παιδιά της Νύχτας", όπου μέσω αυτής έγινε γνωστός στο πανελλήνιο. Έχοντας στο πλάι του την πανέμορφη Ελεάνα Παγουρά, είχε μια πραγματική cult εκπομπή, όπου μεσουρανούσε στο τηλεοπτικό στερέωμα, πρωτοτυπώντας, σοκάροντας και διασκεδάζοντας. Η μαγεία του ραδιοφώνου, όμως δεν υπήρχε...

Γενικά, ο Κώστας Μυλωνάς, είναι τολμηρός και μάλλον παράτολμος επιχειρηματικά: ασχολήθηκε με την έκδοση περιοδικού, δημιούργησε μια BBS (Dunes το όνομά της) εν έτη 1991, άνοιξε νυχτερινά μαγαζιά. Οι προσπάθειες του δεν ήταν πάντα επιτυχημένες επιχειρηματικά, αν και σε πολλές περιπτώσεις πρωτοποριακές και τον οδήγησαν ακόμα και σε προβλήματα με τον νόμο, από τα οποία ελπίζω να έχει ξεμπερδέψει οριστικά.


Τον άνθρωπό αυτό δεν τον γνωρίζω προσωπικά, παρά μόνο μέσα από τις ραδιοφωνικές εκείνες εκπομπές.Με βοήθησε όμως να αποκρυσταλλώσω τις απόψεις μου και γίνω λίγο καλύτερος άνθρωπος, σε μια παράξενη περίοδο της ζωής μου. Το κειμενάκι αυτό είναι μια προσπάθεια να του πω "ευχαριστώ", έστω και αν δεν τα πούμε ποτέ προσωπικά.

Μπύρα

Λατρεύω την μπύρα. Ανεξαρτήτως εποχής, είναι το αγαπημένο μου ποτό. Βέβαια τώρα το καλοκαίρι είναι η καταλληλότερη εποχή, για την απόλαυσή της. Σε κάθε ξένη χώρα, από τις προτεραιότητές μου είναι και η δοκιμή της ντόπιας μπύρας.

Η αγαπημένη μου είναι βέβαια η Kaiser (δεκτές οι χορηγίες σε είδος). Ένα από τα κριτήρια, για το αν ένα εστιατόριο είναι καλό, είναι και το αν σερβίρει τη συγκεκριμένη μάρκα.

Κάποιος συμφοιτητής, κάποτε μου είχε πει: " Στη ζωή μετρά η πείρα και η μπύρα". Για την πείρα δεν είμαι σίγουρος!

Αλλαγές...

Χθές, άλλαξα κινητό (συσκευή), τσάντα και ρολοϊ. Λέτε στο επόμενο χρονικό διάστημα, οι αλλαγές να συνεχιστούν;

Εικόνα Καλοκαιριού

Εθνική Ελλάδος και η «αγαπημένη» μας συνήθεια

Τελικά, η Εθνική μας δεν τα κατάφερε, και χάνοντας από την Ρωσία, αποκλείστηκε, και δεν θα συνεχίσει στο ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Αν και τα θαύματα, συμβαίνουν μόνο μια φορά και δεν επαναλαμβάνονται σχεδόν ποτέ, όλοι οι έλληνες, έλπιζαν σε μια καλή πορεία, η οποία τελικά δεν ήρθε.Ως συνήθως, μετά την αποτυχία, η ομάδα και ο προπονητής, που τόσο εξυμνήθηκαν, πριν τέσσερα χρόνια, θα κατακεραυνωθούν από ειδικούς και μη.

Η ιστορία της ομάδας αυτής, με κάνει να πιστεύω πως μας αρέσει πάρα πολύ να γκρεμίζουμε τους ήρωές μας. Ίσως να προτιμούμε το στάδιο της πτώσης των ηρώων μας, παρά αυτό της ανόδου. Γενικά, σε όλη τις περιόδους της ιστορία μας, πάντα φθονούσαμε, όσους συμπατριώτες μας ξεχώριζαν.

Η ποδοσφαιρικά ανύπαρκτη Ελλάδα, με μόλις μια συμμετοχή σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και μάλιστα χωρίς ούτε μια νίκη σε αυτό, κάνει μια τρομερή υπέρβαση, τρελαίνοντας τη χώρα και την υφήλιο, κατακτά το τρόπαιο το 2004. Δεν καταφέρνει να δώσει το παρών στο μουντιάλ, αλλά εξασφαλίζει με θεαματικό τρόπο τη συμμετοχής της στο επόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, μια επιτυχία χωρίς προηγούμενο για το ποδόσφαιρό μας. Με λίγα λόγια η προσφορά ομάδας αυτής στον αθλητισμό της χώρας είναι απλά τεράστια, και δεν μπορεί να μειωθεί από την πρόσφατη «αποτυχία».

Πάντα κατά την άποψή μου, αντί να βάζουμε στο στόχαστρο τον προπονητή και τους παίκτες, καλό είναι να εξετάσουμε, αν οι υπευθυνοι του ποδοσφαίρου μας, εκμεταλεύτηκαν την επιτυχία του 2004, για να θέσουν τα θεμέλια για νέες επιτυχίες. Αν ακολούθησαν το παράδειγμα του μπάσκετ, που η επιτυχία του 1987, επαναλήφθηκε αλλά και ξεπεράστηκε. Πολύ φοβάμαι πως κάτι τέτοιο δεν έγινε.

Ας αναλογιστούμε την τύχη μας, που ζήσαμε το μαγικό καλοκαίρι του 2004, και ας αφήσουμε την ομάδα στην ηρεμία της.