Obama or McCain?

Άλλο ένα δήθεν δίλημμα, των ημερών, για όσους τουλάχιστον δεν είναι υπήκοοι των ΗΠΑ. Διότι η συγκεκριμένη επιλογή, θα επιρεάσει μόνο τα εσωτερικά θέματα, της υπερδύναμης. Η εξωτερική της όμως πολιτική θα συνεχίζει να θυμίζει αυτοκρατορία, έστω και αν βαδίζει προς την δύση της...

Οικονομική κρίση και κρίση συνείδησης

Πριν από λίγες ημέρες, διάβασα ένα άρθρο στη διαδικτυακή έκδοση μιας από τις πλέον έγκυρες οικονομικές εφημερίδες, το οποίο με αιφνιδίασε: δεν περίμενα κάτι τόσο μελοδραματικό και ταυτόχρονα εξοργιστικό , σε μια έκδοση που θεωρώ τόσο σοβαρή.

Το άρθρο είχε θέμα τις αλλαγές στο τρόπο σκέψης των στελεχών επιχειρήσεων, που έφερε η οικονομική κρίση. Διαβάστε μερικά χαριτωμένα:
• Η αγορά ακριβών σπορ αυτοκινήτων, πλέον θεωρείται πρόκληση
• Η οικογένεια και οι φίλοι, ανεβαίνουν στη λίστα των προτεραιοτήτων
• Ορισμένοι πλέον, αναζητούν τρόπους, ώστε να ανταποδώσουν στην κοινωνία, κάποια από τα οφέλη που απολάμβαναν έως τώρα
• Το άρθρο πιθανολογούσε, τη στροφή στη θρησκεία (!) καταναλωτικών κοινωνιών όπως η αγγλική!

Διαβάζοντας τα παραπάνω, θα έλεγε κανείς, ότι η κρίση είναι θείο δώρο, αφού έδειξε το σωστό δρόμο, σε πεπλανημένους συνανθρώπους μας.Το άρθρο λοιπόν δίνει την ηθικοπλαστική διάσταση στην καταστροφή, που μπορεί να είναι και ο σκοπός του. Κατά την άποψή μου, δείχνει κάτι χειρότερο.

Οι «αφυπνισμένοι» αυτοί συνάνθρωποί μας, παραδέχονται πως τουλάχιστον έως τώρα, έβαζαν πάνω από όλα την ατομικό τους όφελος και ειδικότερα το κέρδος, αδιαφορόντας ακόμα και για την οικογένειά τους. Έχουν όμως ακόμα, το δυνατότητα να «αλλάξουν» δρόμο...

Τι θα γίνει , όμως με αυτούς που έβλαψαν μέσα από τις επιλογές τους; Στο κυνήγι για επιτυχία, στέρησαν σε κάποιους την δουλειά τους, το σπίτι τους ή τις οικονομίες μιας ζωής,. Άλλες φορές από λάθος και άλλες φορές ως αποτέλεσμα ενός ψυχρού υπολογισμού, στα πλαίσια της αέναης προσπάθειας της μείωσης του κόστους. Μπορούν να επανανορθώσουν;

Η επιδίωξη για επαγγελματική επιτυχία και οικονομική ευμάρεια, είναι θεμιτή κατά την άποψή μου, και θα ήμουν μεγάλος υποκριτής αν έλεγα το αντίθετο. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε, πως είμαστε μέλη της κοινωνίας, που όταν αυτή αποσυντίθεται, τα ατομικά μας κέρδη δεν έχουν καμία αξία.

Η αιτία

Η παγκόσμια οικονομία κατά τον τελευταίο χρόνο, περνά μια τρομακτική κρίση, τις οποίας οι συνέπειες είναι πλέον εμφανείς και στη χώρα μας. Βομβαρδιζόμαστε από αναλύσεις, οικονομικές και μη, για τα αίτια αλλά και τις πιθανές επιπτώσεις.

Δεν είμαι ειδικός ή αυθεντία και η γνώμη ίσως δεν έχει κανένα βάρος, όμως θα την καταθέσω. Η αιτία της κρίσης, όπως και των περισσοτέρων δεινών του πλανήτη, είναι μια: το χωρίς φραγμούς και αναστολές, κυνήγι του κέρδους. Η επιδιώξη για περισσότερα πλούτη με κάθε τρόπο, διαλύει τους συνεκτικούς ιστούς των κοινωνιών και σκοτώνει το οικοσύστημα. Και χωρίς ένα από τα δύο, όλα τα πλούτη του κόσμου δεν έχουν καμία απολύτως αξία.

Katyn

Παρακολούθησα χθες την πολωνική ταινία Katyn, που πραγματεύεται μια μάλλον άγνωστη στο ελληνικό κοινό, τραγωδία του Β'ΠΠ: την συστηματική εκτέλεση των πολωνών αξιωματικών, που αιχμαλωτίστικαν από τους Σοβιετικούς κατά την διπλή εισβολή στη χώρα τους, το 1939.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, πρόκειται για μια πάρα πολύ καλή ταινία, με βαριά ατμόσφαιρα, που αρμόζει στο θέμα της, χωρίς υπερβολές και κλισέ. Ο σκηνοθέτης γνωρίζει καλά το δράμα αυτό καθώς ο πατέρας του, ήταν ανάμεσα στους εκτελεσθέντες.

Παράλληλα με τις προσωπικές ιστορίες (μάλλον τραγωδίες), παρουσιάζεται και η τραγωδία μιας χώρας: η αφορμή του Β'ΠΠ ήταν η γερμανική εισβολή στην Πολωνία, την οποία ακολούθησε η αντίστοιχη σοβιετική. Το τέλος του πολέμου, δεν έφερε τέλος στα δεινά του πολωνικού λαού, καθώς η χώρα τους βρέθηκε για περισσότερα από 40 χρόνια πίσω από το "σιδηρούν παραπέτασμα".

Ταινίες σαν και αυτή, μας βοηθούν να καταλάβουμε, πως οι σημερινές εξελίξεις σχετίζονται με την ιστορία. Η φιλοαμερικανική στάση της Πολωνίας, που κατά την γνώμη μου θα τη ζημιώσει, πηγάζει από το μίσος τους στη νεκρή πλέον, Σοβιετική Ένωση...

Λίγα από όλα

Οι ελληνικές τράπεζες ΔΕΝ αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα επιβίωσης. Αυτό οφείλεται και εν' μέρει στο γεγονός, πως διαφέρουμε σχεδόν στα πάντα από τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο.

Αυτό που κινδυνεύει καθημερινά, είναι η πνευματική και ψυχική μας υγιεία από τα περιέργα που βιώνουμε στη χώρα μας. Έλεος, κύριοι και κυρίες των ΜΜΕ...

Στην επόμενη απεργία των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, θα πάω στη δουλειά μου, με τα πόδια. Αποκλείται να κάνω πάνω από δυο ώρες που έκανα σήμερα, και δεν θα κάψω βενζίνη.

Μας ζάλισαν με την Μαντόνα. Αξιωθήκαμε και είδαμε τους Black Sabbath με την αυθεντική σύνθεση, και δεν κάναμε έτσι...

Τέλος εποχής;

Μήπως μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, θα επέλθει και η πτώση του καπιταλισμού; Η κορύφωση της κρίσης στο τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, με κάνει να το αναρωτιέμαι... Το σίγουρο είναι, πως θα αναθεωρηθούν κάποια δόγματα, ειδικά αυτό που αφορά το ρόλο του κράτους στην ελεύθερη αγορά. Έως τώρα για παράδειγμα, οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση ήταν καταδικαστέα από τους οπαδούς της ελεύθερης αγορά, όμως η τελευταία προσπάθεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ, να σώσει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, μάλλον αναθεωρεί το συγκεκριμένο δόγμα.

Κανείς δεν γνωρίζει, ή ακόμα να προβλέψει με ακρίβεια τις εξελίξεις. Μόνο μια βεβαιότητα υπάρχει: ζούμε σε αρκετά ενδιαφέροντες καιρούς.

Πολεμώντας με τους ιούς!: 3ο μέρος

Τα συμπεράσματα που έβγαλα από αυτή την ιστορία είναι τα εξής:

• Οι ιοί εξελίσονται και γίνονται όλο και πιο δύσκολο να εντοπιστουν και να εξοντωθούν.
• Κανένα antivirus δεν σε εξασφαλίζει 100%.
  
• Είναι καλό να έχουμε κατεβάσει, και να τα έχουμε έτοιμα προς εγκατάσταση, διάφορα antivirus , εκτός από αυτό χρησιμοποιούμε. Προτείνω ανεπιφύλακτα το προγραμματάκι της Malwarebytes που είναι και τσάμπα
• Προσοχή στα registry cleaners

Εν ολίγοις, αυτή ήταν η περιπέτεια μου με τους ιούς και τους δούρειους ίππους (trojan horses). Αν παρ' ελπίδα, βρεθείτε σε ανάλογη θέση, τα παραπάνω να σας βοηθήσουν.