Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Ας καούν όλα

Ας αποσύρουν την Αστυνομία, ας αφήσουν τους "επαναστάτες" να ξεσπάσουν, υπό τους αλαλαγμούς δημοσιογράφων και καλλιτεχνών. Να μη μείνει τίποτα όρθιο, να καούν σπίτια, περιουσίες, και όλοι εμείς.

Να επικρατήσουν οι κάφροι με κουκούλες και μη, φανερά. Ας τελειώσει η κατρακύλα μας γρηγορότερα...

Καίγεται η Ελλάδα...

Η χώρα καταστρέφεται από το βορά στο νότο από καμιά χιλιάδα κάφρους, χωρίς κανένας ποτέ από αυτούς να συλλαμβάνεται. Με πρόφαση το θάνατο ενός μικρού παιδιού, πραγμάτωσαν το όνειρό τους για "επανάσταση", δηλαδή συγκρούσεις με την αστυνομία, λεηλασίες και καταστροφές περιουσίες συμπολιτών μας, που μάτωσαν μια ζωή για να τις φτιάξουν. Και οι ορδές δεν περιορίζονται εκεί: καίνε θέατρα, βιβλιοθήκες και βεβηλώνουν εκκλησίες και εννοείται καίνε σημαίες. Είναι φανερό πως μισούν τον ελληνικό λαό και ας προέρχονται από αυτούς Ο ηπιότερος χαρακτηρισμός που μπορώ να δώσω σε όσους επικροτούν τους χουλιγκανισμούς είναι αυτός του ανεύθυνου.

Η πολιτική ηγεσία είναι ανύπαρκτη και κοιτά τα μικροκομματικά της οφέλη και η ηγεσία της αστυνομίας σε σύγχυση. Για τη στάση των πνευματικών ηγετών καθώς και των δημοσιογράφων δεν θέλω να μιλήσω καν...

Πόσο χαμηλα θα πέσει ακόμα η χώρα μας; Τι μας ξημερώνει αύριο;


Ο καθένας μας, ας σκεφτεί τις ευθύνες του.

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008

Τραγωδία και γελοιότητα

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία από το θάνατο ενός παιδιού. Μαζί του πεθαίνουν και οι γονείς, κλείνει ένα σπίτι όπως λέει ο λαός μας. Το δράμα είναι μεγαλύτερο, όταν ο δολοφόνος είναι όργανο της τάξης, ταγμένο από την πολιτεία στην προστασία των πολιτών. Ταυτόχρονα, κλείνει και το δικό του σπίτι, αφήνοντας 3 ανήλικα παιδιά στο δρόμο.

Μέρος της τραγωδίας είναι και η κάθαρση και πιστεύω πως η δικαιοσύνη θα αποδωθεί, αν και αυτό δεν πρόκειται να φέρει το παιδί πίσω.

Σαν να μην έφθανε το κακό που σόκαρε τη χώρα, οι γνωστοί χουλίγκανοι βρήκαν την ευκαιρία να κάψουν και να λεηλατήσουν όλη τη χώρα. Φορώντας το μανδύα του επαναστάτη, καταστρέφουν περιουσίες αθώων ανθρώπων, σε μια τραγικά άσχημη παγκόσμια οικονομική συγκυρία. Ποιος θα τους αποζημιώσει; Ποιος θα βρει δουλειά σε όσους θα την χάσουν;

Και ενώ η χώρα καίγεται, ζάμπλουτοι πολιτικοί, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι, δικαιολογούν τα καφριλίκια, ως πράξεις επαναστατικές. Λες και οποιαδήποτε πραγματική επανάσταση θα υποστηριχθεί από μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια και ειδικά από τα παράθυρα. Οι αστέρες του δυσλειτουργικού συστήματος της χώρας μας, το παίζουν επ' αμοιβή και εκ τους ασφαλούς, λάβροι επαναστάτες πολέμιοί του.

Πιστεύω πως η σιωπηλή πλειονότητα θέλει μια Αστυνομία η οποία θα προστατεύει τον πολίτη και καταδικάζει τον φόνο. Όπως και καταδικάζει και αποδοκιμάζει όσους εκμεταλεύονται το θάνατο ενός παιδιού για να προωθήσουν τα ιδεολογήματα και μικροσυμφέροντα .

Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008

Το δίκιο των κατοίκων

Την περασμένη Δευτέρα (25/11) έγινε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των κατοίκων της περιοχής του Αγίου Παντελεήμωνα, για την εγκληματικότητα στην περιοχή αλλά και εν γένει για το προβλήματα που προκύπτουν από τον μεγάλο αριθμό μεταναστών στην περιοχή.

Βέβαια, κάποιο αντιρατσιστές διοργάνωσαν αντισυγκέντρωση, την ίδια ώρα στον ίδιο τόπο, με προφανή σκοπό να παρεμποδίσουν την συγκέντρωση των κατοίκων. Αυτό προκάλλεσε με τη σειρά του, την "επέμβαση"μελών της Χρυσής Αυγής, και όπως ήταν αναμενόμενο, αρκετά επεισόδια.Η διαμαρτυρία των κατοίκων πήγε περίπατο...

Έχοντας μεγαλώσει στη συγκεκριμένη περιοχή, νομίζω ότι έχω το δικαίωμα, να εκφέρω άποψη για το θέμα. Τα Πατήσια, τα τελευταία χρόνια έχουν μεταβληθεί σε μια από τις πλέον υποβαθμισμένες συνοικίες της Αττικής. Τα παλιά σπίτια, συνεπάγονται φθηνά ενοίκια, κάτι που ελκύει τεράστιο αριθμό φτωχών μεταναστών, η οποίοι προέρχονται από πολλές εθνωτικές και θρησκευτικές ομάδες.

Οι φτώχεια δυστυχώς προκαλλεί εγκληματικότητα, η οποία όταν συνδυαστεί με τις δυσκολίες στην επικοινωνία ανάμεσα στις διάφορες ομάδες, κάνουν την ζωή δύσκολη έως αφόρητη στη περιοχή. Όσοι μπορούν φεύγουν, ενώ οι οικονομικά ασθενέστεροι που δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν, βλέπουν την ποιότητα ζωής τους, να φθίνει μέρα με την ημέρα.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν δικαίωμα να διαμαρτυρηθούν καθώς δεν είναι υπεύθυνοι για το χάλι της περιοχής. Οι ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, σε μια χώρα, που πλέον ο ένας στους πέντε είναι μετανάστης, είναι ολέθρια τόσο για τους γηγενής όσοι και για τους αλλοδαπούς.

Η παρέμβαση των αντιρατσιστών όπως αυτοαποκαλούν,με σκοπό να εμποδίσουν τη διαμαρτυρία κάθε άλλο παρά θεμιτή είναι. Στερούν το λόγο σε μέρος της κοινωνίας, καθώς θεωρούν πως τα αιτήματά τους δεν είναι πολιτικώς ορθά. Ο ανώνυμος λαός, ούτε έχει φιλικές γραφίδες και μικρόφωνα, αλλά ούτε και τις συμπάθειες στην Βουλή, που αυτοί, οι αυτεπάγγελτοι προστάτες του πολυπολιτισμού και της προόδου διαθέτουν. Θεωρούν μόνο αυτοί κατέχουν την αλήθεια και οι απόψεις που εναντιώνονται στις θεωρίες τους είναι βλάσφημες και καταδικαστέες.

Αν όντως όλοι αυτοί ενδιαφέρονται για την αρμονική συμβίωση των ελλήνων με τους μετανάστες, καλό είναι να ακούσουν και τους πρώτους. Μπορεί να κάνουν λάθος ακόμα και να έχουν προκαταλήψεις. Αυτό όμως ξεπερνιέται με το διάλογο και όχι με τη φίμωση και την αφ' υψηλού αντιμετώπιση. Ακούστε τους κατοίκους, πριν τους καταδικάσετε.

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008

Απεργία στο Μετρό

Είμαι βέβαιος πως τα αιτήματα των απεργών, εργαζομένων στο Μετρό είναι δίκαια. Βέβαια, δεν υπογράφουν την συλλογική σύμβαση εργασίας, που υπέγραψαν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ (Μέσα Μαζικής Μεταφοράς), ίσως να πιστεύουν πως αξίζουν κάτι παραπάνω. Γενικά, πιστεύω πως ο εργαζόμενος πρέπει να έχει τις καλύτερες δυνατές απολαβές και πρέπει να προσπαθεί συνεχώς να τις αυξάνει. Η απεργία είναι ένα θεμιτό μέσο, αλλά υπάρχει πάντα και ο αντίλογος.

Για δυο ημέρες, η Αθήνα θα είναι ένα τεράστιο πάρκινγκ, καθώς η κίνηση θα είναι τέτοια, που δεν θα τσουλά τίποτα. Και ποιοι θα ταλαιπωρηθούν; οι βουλευτές μας; τα μεγαλοστελέχη του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα; Όχι βέβαια, κυρίως οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, θα στοιβαχτούν στα λεωφορεία, θα πληρώσουν σεβαστά ποσά σε ταξί ή θα βασανιστούν στα ΙΧ τους. Που με τη σειρά τους, έχουν και αυτοί δίκαια αιτήματα αλλά δεν έχουν την ασφάλεια του δημοσίου τομέα και να τα διεκδικήσουν εκ του ασφαλούς.

Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους μας και καλό είναι, να σκεφτόμαστε που και που το κοινωνικό σύνολο, γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει...

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2008

UFO πάνω από την Αθήνα;

Απόψε το βράδυ, με φώναξε η γυναίκα μου στο μπαλκόνι, για να μου δείξει κάτι ενδιαφέρων. Ένα "περίεργο" φως που έκανε βόλτες στο νυχτερινό, συνεφιασμένο αττικό ουρανό. Δυστυχώς, δεν ήταν κάποιο όχημα με επισκέπτες από κάποιο άλλο κόσμο, ή κάτι υπερφυσικό: απλά κάποιος έστρεφε τη φωτεινή δέσμη ενός δυνατού προβολέα στα σύνεφα, πιθανότατα από κάποιο club ή κάτι ανάλογο.

Είμαι αρκετά σκεπτικιστής, αλλά θα ήθελα όσο τίποτα άλλο, να δω ή και να βιώσω κάτι που θα είναι έξω από τη λογική, όπως να δω ένα αυθεντικό UFO, αν υπάρχουν τέτοια... Μια δόση υπερφυσικού, θα έκανε τη ζωή μου πολύ περισσότερο ενδιαφέρουσα.

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

The Twilight Zone

Ένα καλοκαιρινό βραδάκι, προ εικοσαετίας, παρακολούθησα το πρώτο επεισόδιο της θρυλικής σειράς «The Twilight Zone». Η κρατική τηλεόραση, μην έχοντας τότε ανταγωνισμό, έφερε με καθυστέρηση τουλάχιστον είκοσι ετών, τη συγκεκριμένη σειρά. Παρά την ηλικία της, με κέρδισε αμέσως, με την ατμόσφαιρά της, τις πολύ καλές ιστορίες της, με την πάντα αναπάντεχη κατάλληξη.

Πρόσφατα, ξαναπαρακολούθησα μερικά επεισόδια του αυθεντικού πρώτου κύκλου. Με έκπληξη διαπίστωσα, πως θυμόμουν κάποιες ιστορίες, παρά το μεγάλο χρονικό διάστημα που πέρασε, και τις εκατοντάδες ταινίες που είδα σε αυτό.Και το σημαντικότερο: η μοναδική τους ατμόσφαιρα με κέρδισε και πάλι.

Την εποχή που γυρίστηκε, δεν υπήρχαν τα σημερινά τεχνικά, όμως υπήρχε πληθώρα καταπληκτικών σεναρίων και δημιουργοί με φαντασία και διάθεση για πρωτοτυπία. Δυστυχώς, στις μέρες μας τα συστατικά αυτά σπανίζουν...