Ανεμος αισιοδοξίας (μάλλον αεράκι)

Τελικά οι εκλογές έχουν και τα ωραία τους. Ακούγοντας τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, άρχισα να ελπίζω. Δεν είμαι ψηφοφόρος της, αλλά δεν μπορώ να μείνω ασυγκίνητος, όταν ακούω υποσχέσεις για διαφάνεια και αξιοκρατία, πράσινη ανάπτυξη (αν και τα πράσινα δεν τα γουστάρω), ηλεκτρονική διακυβέρνηση,και επιτέλους, για στροφή σε μια σύγχρονη γεωργία. Και αν προσθέσουμε την υπόσχεση ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση θα είναι όλων των Ελλήνων, τότε ακόμα και εγώ ο γκρινιάρης και δύσπιστος, αρχίζω και νοιώθω αισιόδοξος.

Η χώρα μας έχει το κακό της το χάλι σε όλα τα επίπεδα. Χρωστάμε 120 χιλιάδες ευρώ ανά οικογένεια, δεν παράγουμε τίποτα, έχουμε απίστευτη γραφειοκρατία, δημογραφικά πεθαίνουμε, η παιδεία μας είναι για κλάματα, έχουμε καταστρέψει το περιβάλλων μας, είμαστε από τους πρώτους σε διαφθορά, και τόσα άλλα προβλήματα μας ταλανίζουν στο εσωτερικό μας. Στο εξωτερικό δεν έχουμε κύρος με αποτέλεσμα, οι γείτονες και φίλοι μας, να μας κάνουν ότι γουστάρουν, πόσο μάλλον οι υπερδυνάμεις.

Πολλά τα προβλήματα, αλλά αν επιλέξουμε να τα δούμε ως ευκαιρίες, τότε η κυβέρνηση του κου Παπανδρέου έχει πολλές ώστε να αφήσει έργο και να μείνει στην Ιστορία. Δυστυχώς τα προηγούμενα τριάντα χρόνια, υπήρχαν πολύ καλύτερες συνθήκες και οι δυνατότητες πολλές, που δυστυχώς έμειναν ανεκμετάλλευτες.

Αλλά, πάντα υπάρχει το αλλά. Τα φράγκα που λείπουν και λείπουν αρκετά, δεν μας έχουν πει που θα βρεθούν. Κρατώ μικρό καλάθι, πόσο μάλλον όταν ακούω για τους μη εισπραχθέντες φόρους. Πολύ φοβάμαι πως θα την πληρώσουν τα γνωστά κορόιδα, οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, αλλά και όσοι διατηρούν αυτοκίνητο. Μπορεί να μην είμαι οικονομολόγος, αλλά όταν έχεις έξοδα, πρέπει να αυξήσεις τα έσοδά σου, και αυτό γίνεται μόνο μέσω της ανάπτυξης και των επενδύσεων.

Ως γραφικός, πατριώτης, φασίστας για μερικούς, οι μεγαλύτεροι μου φόβοι αφορούν τα εθνικά μας θέματα. Οι πρόσφατες δηλώσεις του κου Παπανδρέου για το Κυπριακό, δεν με εφησύχασαν καθόλου.Άσε που οι γείτονες και φίλοι μας, όπως και οι μπαρμπάδες από το Αμέρικα, παραείναι ευχαριστημένοι με την εκλογή της συγκεκριμένης κυβέρνησης.

Ωραίες λοιπόν οι υποσχέσεις, καιρός όμως για έργα. Αν εννοείται όσα έχετε εξαγγείλει, τότε όλοι όσοι θέλουμε την Ελλάδα των ονείρων μας, θα συνασπιστούμε μαζί σας, ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις. Διαφορετικά, θα έχετε την τύχη των αντιπάλων σας και ίσως χειρότερη.

Σχεδόν ακίνδυνος

Σε πολλά σχόλια, γίνεται αναφορά στο "σχεδόν ακίνδυνος", που έχω στην υπογραφή μου. Δεν είναι κάποιο υπονοούμενο, ούτε κάποια έμεση απειλή. Είναι απλά μια αναφορά στην τριλογία, "Γυρίστε το Γαλαξία με Ότο στόπ" του Douglas Adams. Για περισσότερα, σας παραπέμπω στο πρώτο από τα πέντε βιβλία (!) της τριλογίας...

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Η επικαιρότητά μας γεμίζει τις τελευταίες εβδομάδες από ειδήσεις σχετικές με μια μάλλον νερόβραστη προεκλογική περίοδο, και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που τα δύο γεγονότα που θα αναφέρω, πέρασαν στα ψιλά των ΜΜΕ.

Φοιτητής που ανήκει στην σχετική παράταξη του ΛΑΟΣ, ξυλοκοπήθηκε βάναυσα, από κουκουλοφόρους, μέσα στο πανεπιστήμιο. Σαν να μην έφτανε αυτό, το κλεμμένα προσωπικά του έγγραφα, δημοσιεύθηκαν ως τρόπαιο, στο γνωστό site (εκείνο που βρίσκεται στος server του ΕΜΠ, και το πληρώνουμε όλοι εμείς τα κορόιδα)

Τα γραφεία του περιοδικού "Ρεσάλτο" καταστράφηκαν και πυρπολήθηκαν από κουκουλοφόρους. Και πάλι σχετικές φωτογραφίες "ανέβηκαν" στο γνωστό κρατικοδίαιτο site.

Θέλουμε πραγματικά την ισονομία και την ελευθερία; Συζητείται έντονα, το τελευταίο καιρό το θέμα του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Τι σοϊ ελευθερία προστατεύει αυτό, όταν κάποιο εκεί μέσα γίνονται στόχος, και φιμώνονται, επειδή κάποιο αυτοαποκαλούμενοι αντιεξουσιαστές ενοχλούνται από τις ιδέες τους; Δεν παραβιάζεται η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών; Δεν άκουσα κανένα κόμμα να καταδικάζει τους τραμπούκους. Βέβαια, το θύμα δεν ήταν αντιεξουσιαστής ή μέλος κάποιας από τις προοδευτικές νεολαίες και οι θύτες δεν είναι εθνίκια, για να ξεσηκωθεί ο τόπος και να μιλάμε για αυγά και φίδια...

Το "Ρεσάλτο" από την άλλη, είναι αριστερό, αλλά έκανε το έγκλημα και διατύπωσε απόψεις μη πολιτικά ορθές, ειδικά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και της εξωτερικής πολιτικής. Το συγκεκριμένο έντυπο δεν ανήκει σε κάποιο μεγάλο εκδοτικό οργανισμό, ούτε είναι όργανο κάποιου κόμματος, οπότε δεν έχει και υψηλή προστασία.Η επίθεση των αντιεξουσιαστικών ταγμάτων ασφαλείας δεν πλήττει την ελευθερία του Τύπου; Που είναι όλοι αυτοί υπερασπίζονται το λειτούργημα της δημοσιογραφία, όταν το "θύμα" είναι κάποιος μεγαλόσχημος συνάδελφός τους;

Όλα αυτά βέβαια δεν μου κάνουν εντύπωση καθώς γνωρίζω πως κάποια ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα, όπως έγραφε ο Όργουελ. Είμαι ενάντια στη βια, από όπου και αν προέρχεται και τη θεωρώ κακό υποκατάστατο στην έλειψη ιδεών και επειρημάτων. Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή, θα παρθούν τα κατάλληλα μέτρα και αυτά τα φαινόμενα θα εκλείψουν.

Αδικία εις βάρος της ΑΕΚ!

Αποκαλύπτω δύο απάτες εις βάρος της ΑΕΚ, που τις στέρησαν χθες την περίλαμπρη νίκη:

• Δεν ήταν ο Τοροσίδης ο σκόρερ των δύο γκολ, αλλά εκείνος ο τρισκατάρατος, ο Ζιοβάνι, που μασκαρεύτηκε
  
• Το δεύτερο γκολ του Τοροσίδη - Ζιοβάνι είναι επιθετικό φάουλ εις βάρος του τερματζή της ΑΕΚ!

Σοβαρά τώρα, αν οι υπόλοιποι διεκδικητές του τίτλου δεν εστιαστούν στις ομάδες του, πάλι ο Θρύλος θα το πάρει, παρά τα φετεινά εγκλήματα της διοίκησης.

Θρύλος - Άλκμααρ 1 - 0

Δεν πεθάναμε ακόμα, είμαστε εδώ και το παλεύουμε, φώναξαν οι παίκτες, που παρά τις απουσίες, πέτυχαν μια μεγάλη νίκη, απέναντι σε μια καλή ομάδα, τις απουσίες και την μάλλον κακή φυσική κατάσταση.

Μπράβο κύριοι, προσπαθήστε και ότι γίνει.

Μπράβο Κώστα, έσκισες με τον Ozzy!

Ναι, άλλος ένας έλληνας, μας κάνει περήφανους, τουλάχιστον τους χεβυμεταλλάδες. Ο Gus G., o φοβερός και τρομερός κιθαρίστας από την Θεσσαλονίκη, που παίζει στους Firewind, έπαιξε σε μια συναυλία με το ένα και μοναδικό Ozzy Osbourne. O συγκεκριμένος μουσικός, έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως και έχει δημιουργήσει ένα πολύ καλό όνομα, παίζοντας εκτός από τους Firewind, με τους Arch Enemy και τους Nightrage. Αφήστε που είναι και καλό παιδί.

Βλέπετε έχουμε και μουσικούς, που κάνουν πραγματική καριέρα στο εξωτερικό , με πραγματική επιτυχία, όχι όπως κάτι "απόλυτοι" σταρ της μπουζουκοπόπ.

Εδώ και ένα απόσπασμα από τη συναυλία. Μπράβο και πάλι Κώστα, και εις ανώτερα!

Υ.Γ. Βέβαια, έτσι πως έχει γεράσει ο Ozzy, ήθελα να βάλω τον τίτλο: "Αυτός που τραγουδάει με τον Κώστα, ποιος είναι; Μάλλον χρειάζεται καλύτερο τραγουδιστή!"

Ευτυχώς που υπάρχει και το μπάσκετ

Όταν στις απουσίες σου, περιλαμβάνονται δύο από τους καλύτερους άσους της Ευρώπης, ένα υπερπολύτιμο τριαροτέσσαρο, καθώς και ένα από τα καλύτερα τεσσάρια της Ευρωλίγκας, έχεις πολλές δικαιολογίες. Διαθέτεις ακόμα περισσότερες όταν έχεις εννέα νέους παίκτες, και ο προπονητής σου είναι καινούργιος. Ε, δεν είναι μαγκιά, όταν η ομάδα σου, παίζοντας καλό μπάσκετ, κερδίζει τη μαϊμουδομακεδονία και την πάντα ισχυρή Κροατία;

Οι παίκτες αλλά και η τεχνική ηγεσία αξίζουν συγχαρητήρια, ότι και αν καταφέρουν στην Πολωνία. Γενικά το μπάσκετ, μας φέρνει χαρές σε εθνικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο, έστω και αν στο δεύτερο παίρνει τα τρόπαια η αχώνευτη ομάδα.

Να και ένας τομέας που πηγαίνουμε ως χώρα καλά! Υστερούμε στην αξιοποίηση των νέων ταλέντων, αλλά κατά τα άλλα πετάμε!