Μπράβο παλληκάρια

Τελικά δεν έχουν χαθεί τα πάντα. Ο λαός μας δεν έχασε τη γενναιότητα και το φιλότιμο του, και αυτό το απέδειξαν οι δύο εύζωνοι σκοποί και ο επόπτης λοχίας, στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Παρά την απειλή για βόμβα, που αποδείχθηκε πραγματική, ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ τη θέση τους, τιμώντας τον Ελληνικό λαό και την Ιστορία του. Με το θάρρος τους, τίμησαν την νεολαία μας, στο ίδιο ιερό μέρος, που πριν λίγα χρόνια κάποιο μαλακισμένο, είχε τολμήσει να βάλει φωτιά στο φυλάκιο του σκοπού, αψηφώντας την τρομοκρατία των φλωροεπαναστατών των Βορείων Περιοχών (όπως αποκαλεί το Indymedia τα Βόρεια Προάστια).

Η πράξη των τριών αυτών οπλιτών (και όχι φαντάρων όπως τους αποκαλούν κάτι φλωροκακομοίρηδες) είναι μια πραγματικά επαναστατική πράξη, ενάντια σε ένα κατεστημένο, που υμνεί με ταινίες και χαζοτράγουδα, γιωτάδες και φυγόστρατους.

Άρχισα τη συλλογή αποδείξεων...

...και πλέον ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΩ τα έξοδα του σπιτιού! Και όπως καταλαβαίνεται μηχανογραφώ για να μηχανορραφώ...επιτέλους να φανεί που πάνε τα φράγκα όταν βγαίνουν από το πορτοφόλι (λες και θα μάθω κάτι καινούργιο)

Ελλάς, Ελλήνων Αφράγκων Λογιστών!!! Άντε και εις ανώτερα!

Χρόνια πολλά σε όλους!

Να 'μαστε υγιείς, και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα τα καταφέρουμε.Μπορεί να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού, ίσως και να πέσουμε, αλλά δια πυρός και σιδήρου, θα τη βγάλουμε καθαρή.

set age = age + 1

2010 θα γράψει το κοντέρ, μεγαλώνω και μεγαλώνουμε. Ακόμα δεν πάλιωσε το 2009 και έρχεται το 2010... Γενικά αυτή η δεκαετία πέρασε χωρίς να το καταλάβω, αν και στον κόσμο όσο και στο προσωπικό μου μικρόκοσμο έγιναν πάρα, πάρα πολλά καλά αλλά και άσχημα.

Είμαι από κείνους τους γκρινιάρηδες που η αλλαγή του έτους δεν τους γεμίζει αισιοδοξία, αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να στείλω σε όσους με διαβάζουν και μη τις θερμότερες ευχές μου, για υγεία και ευτυχία!

Καλλιτεχνικός προβληματισμός

Μπορεί να υπάρξει καλλιτεχνική ερμηνεία ποιοτικής μουσικής, σε ένα χώρο γεμάτο τραπέζια με ξηροκάρπια και φιάλες ουϊσκι των 200 ευρώ;

Δεν περιμένω απάντηση...

Ανέκδοτο, πολύ καλό μάλιστα!

Αργοπίνοντας το ποτό της, η ελεύθερη από τις τρεις φίλες λέει:
«Την περασμένη Παρασκευή, μετά τη δουλειά, πήγα στο γραφείο του φίλου μου που δούλευε ως αργά, φορώντας μόνο ένα δερμάτινο πανωφόρι. Πριν χτυπήσω την πόρτα, έβαλα μια μάσκα, άφησα το πανωφόρι να γλιστρήσει από πάνω μου, και έμεινα με ένα δερμάτινο κορσάζ, κάλτσες μαύρες νάιλον
και ψηλά τακούνια. Ο φίλος μου ερεθίστηκε τόσο που κάναμε παθιασμένο έρωτα πάνω στο γραφείο του».

Η αρραβωνιασμένη αφήνει ένα νευρικό γελάκι και λέει: « Περίπου τα ίδια είχα κι εγώ! Όταν ο αρραβωνιαστικός μου ήρθε την Παρασκευή, με βρήκε να φοράω μια μαύρη μάσκα , δερμάτινο κορσάζ, μαύρες νάιλον κάλτσες και
ψηλοτάκουνες γόβες. Ερεθίστηκε τόσο, που κάναμε έρωτα όλη τη νύχτα, και τώρα θέλει να επισπεύσουμε την ημερομηνία του γάμου.

Η παντρεμένη αφήνει αργά το ποτήρι της στο μπαρ και λέει: « Εγώ το σχεδίασα πολύ καλά. Aφησα τα παιδιά στη μητέρα μου, έκανα ένα αρωματισμένο μπάνιο, έβαλα ένα σφιχτό δερμάτινο κορσάζ, ζαρτιέρες και μαύρες νάιλον κάλτσες και δωδεκάποντες γόβες. Τελείωσα την προετοιμασία
μου ,ε μια μαύρη μάσκα. Όταν ο άντρας μου επέστρεψε από τη δουλειά του, πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα, πήρε το τηλεκοντρόλ, με κοίταξε, κάθισε στον καναπέ και είπε: «Δεν μου λες, Μπάτμαν, τι έχει να φάμε για
βράδυ;»

Στην Αθήνα του Μεσοπολέμου

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα e-mails που έχω λάβει, με φωτογραφίες μιας άλλης Αθήνας, αυτής του Μεσοπολέμου. Μια Αθήνα πολύ πιο φτωχιά αλλά και πιο όμορφης. Βάζοντας το δρομέα (cursor) πάνω στις φωτογραφίες, βλέπετε και την περιοχή.

Σε περίπτωση που παραβιάζω, χωρίς να το θέλω πνευματικά δικαιώματα, με ενημερώνετε, και η ανάρτηση κατεβαίνει!