Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Η κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη...

...σύμφωνα με τον κο Προβόπουλο. Συμφωνώ μαζί του, αλλά οι διαπιστώσεις μετά το μοιραίο είναι ωφέλιμες για τους ιστορικούς του μέλλοντος.

Το σχόλιο μου επί του θέμματος:

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Σταυρωτικές Διαδικασίες: ο Ορισμός

Σταυρωτική διαδικασία χαρακτηρίζεται μια λίαν βαρετή και πολλές φορές επίπονη εργασία. Παράφραση του τίτλου του μαθήματος "Στοχαστικές Διαδικασίες", αν και η παρακολούθηση του συγκεκριμένου μαθήματος, δεν εμπίπτει στον προηγούμενο ορισμό. Για όσους δεν κατάλαβαν, ήταν μια αναδρομή στα φοιτητικά μου χρόνια.

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

Θα λύσουμε το πρόβλημα με πέτρες, γιαούρτια και αυγά;

Αντιπαθώ το ΠΑΣΟΚ καθώς θεωρώ ότι φέρει την μεγαλύτερη ευθύνη για το κατάντημα της χώρας. Με αηδιάζει επίσης το γεγονός ότι η κύρια ασχολία των πολιτικάντηδων αφορά τις εσωκομματικές εξελίξεις ενώ η χώρα μας βυθίζεται. Αλλά με ενοχλούν αφάνταστα όλοι αυτοί που επιτίθενται σε βουλευτές προφασιζόμενοι τους αγανακτισμένους.

Και να αφήσουμε τους πολιτικούς ατιμώρητους;Είτε μας αρέσει, είτε όχι, όλοι αυτοί που μας κυβερνούν έχουν εκλεγμένοι από τον λαό, και αρκετά φυντάνια είναι βουλευτές και υπουργοί για δεκαετίες. Οι ψηφοφόροι έχουν και αυτοί ευθύνη για τις επιλογές τους. Είτε μας αρέσει, είτε όχι έχουμε και εμείς ο κυρίαρχος λαός ευθύνες.Οι ψηφοφόροι τους πρέπει να τους μαυρίσουν και ως πολίτες έχουμε χρέος να απαιτήσουμε την κατάργηση του εμετικού νόμου περί της μη ευθύνης των υπουργών.

Όσο για αυτούς που επικροτούν τις βίαιες ενέργειες, πρέπει να καταλάβουν ότι η Πατρίδα έχει ανάγκη από ιδέες και έργα, και όχι από τσαμπουκάδες και κραυγές. Άσε που εύκολα ο θύτης γίνεται νομοτελειακά κάποια στιγμή θύμα...

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Κουκιά από το... Περού!

Θέλησαν να φάνε κουκιά οι γονείς μου, τα αγόρασαν, και τα μαγείρεψαν. Αυτό μαύρισαν και βγήκαν... μάπα! Εκ των υστέρων έμαθαν τη Νοτιοαμερικάνικη προέλευσή τους.

Φτάσαμε να εισάγουμε μέχρι και κουκιά, άρα δεν είναι να απορεί κανείς για το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε...

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Και να κόψετε τα δώρα, τίποτα δε θα πετύχετε...

Αν θέλουμε να έχει μέλλον ο τόπος, πρέπει να κάνουμε θυσίες, ανεξάρτητα το βαθμό προσωπικής ευθύνης. Για το συλλογικό καλό λοιπόν, δέχομαι να χάσω τον 14ο και 13ο μισθό ακόμα και το 12ο με μια βασική προϋπόθεση: Η θυσία μου να πιάσει τόπο. Αλλά και αυτό το μέτρο δεν θα βοηθήσει. Και εξηγώ γιατί.

Αν το επιχείρημα είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, δηλαδή δημιουργία νέων εταιρειών ή μεγαλύτερες επενδύσεις από τις υφιστάμενες. Αυτό στη χώρα μας είναι ΑΝΕΦΙΚΤΟ διότι καμία σοβαρή εταιρεία δεν θα επενδύσει σε μια χώρα που:

  • Το φορολογικό σύστημα αλλάζει ανά δυο - τρεις μήνες
  • Είναι και απίστευτα πολύπλοκο
  • Η Δημόσια Διοίκηση είναι αναποτελεσματική και εν γένει εχθρική απέναντι σε κάθε επιχειρηματία, που δεν έχει διασυνδέσεις
  • Στη Ελλάδα το κέρδος έχει δαιμονοποιηθεί
  • Υπάρχει απίστευτη διαπλοκή και διαφθορά
Αν το ζητούμενο είναι η εσωτερική υποτίμηση, και πάλι δεν θα έχει το επιτυχημένο αποτέλεσμα. Το ζητούμενο είναι οι εργαζόμενοι να έχουν λιγότερα, για να ξοδεύουν λιγότερα, και ως συνέπεια να γίνονται λιγότερες εισαγωγές αλλά και να πέσουν οι τιμές των προϊόντων.
  • Αυτοί που φοροδιαφεύγουν, ουσιαστικά δεν έχουν πληγεί, ούτε θα πληγούν, και η αγοραστική τους δύναμη δεν θα επηρεαστεί. Και είναι σημαντικό ποσοστό των συμπολιτών μας
  • Τα έσοδα του κράτους θα μειωθούν ακόμα περισσότερο, Άρα νέα μέτρα και νέοι φόροι (μόνο για τα κορόιδα)
  • Η ελληνική οικονομία θα πληγεί ακόμα περισσότερο γιατί περιστρέφεται γύρω από το κράτος και τις εισαγωγές. Για να μην γίνει αυτό πρέπει...
  • ...η οικονομία να γίνει εξωστρεφής . Πρέπει να δημιουργηθούν νέες εταιρείες προσανατολισμένες στις εξαγωγές, οπότε βλέπε την προηγούμενη παράγραφο
Εκτός από θυσίες, χρειαζόμαστε ανθρώπους ειλικρινείς, με θάρρος, και νέες ιδέες. Δυστυχώς, τέτοιους πολιτικούς ΔΕΝ διαθέτουμε.

Υπενθυμίζω ότι δεν είμαι οικονομολόγος, και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κάνω λάθος.

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Το επίπεδο της πολιτική ζωής του τόπου, μέσα από μια δήλωση...

Παπουτσής φέρθηκε όπως οι κομπλεξικοί στους ευεργέτες τους. Δεν έχει να επιδείξει κανένα έργο ο Χρηστάκης. Μέσα από εμένα γνώρισε τον Ανδρέα και τη Δήμητρα και αναρριχήθηκε." Κίμων Κουλούρης (Πηγή:www.capital.gr)

Μετά για την κατάντια μας, κατηγορούμε τη Μέρκελ, το Σαρκοζύ, τους διεθνείς τοκογλύφους, τους σιωνιστές, τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, τους Νεφιλίμ και δεν ξέρω και 'γω ποιους άλλους...