Επανάσταση αλλά το λεφτά στο εξωτερικό

Στην Ελλαδάρα μας, πάντα θα έχει πέραση, η ψευτομαγκιά. "Να χρεωκοπήσουμε", "να βγούμε από το Ευρώ", "να διαγράψουμε μονομερώς το χρέος" και πολλά άλλα. Δικαίωμα του κάθε ενός, είναι να πιστεύει ότι θέλει και να ψηφίζει αυτούς που τον εκφράζουν. Αλλά ταυτόχρονα, έχει υποχρέωση να λουστεί και τις συνέπειες των επιλογών του.

Υπάρχουν πάντα και οι πονηροί: έχουν βγάλει τα φράγκα έξω, πληρώνονται σε συνάλλαγμα, είτε έχουν επιχείρηση στο εξωτερικό, Με λίγα λόγια, μια χρεωκοπία της Ελλάδας θα τους ωφελήσει ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ.

Ακού λοιπόν αγαπητέ επαναστάτη: Γουστάρεις μαγκιές, κουτσαβακισμούς και μπαρμούτι  με το μέλλον μας; Να φέρεις τα φράγκα εδώ, να μεταφέρεις την επιχείρησή σου στην Ελλάδα, και να βρεις δουλειά εδώ. Αν γίνει η στραβή, να καταστραφείς και εσύ μαζί μας.  Διαφορετικά ΣΚΑΣΕ!

Μπορεί το εκλογικό σώμα να επιλέξει τους κατάλληλους υποψηφίους;

Πάντα πίστευα ότι σε κάθε κόμμα, υπάρχουν άνθρωποι με καλές προθέσεις και δυνατότητες να προσφέρουν. Και ότι σε γενικές γραμμές, καπελώνονται από τους αναγνωρίσιμους, ή από τους πολιτικάντηδες που αντιμετωπίζουν τον ψηφοφόρο ως πελάτη.

Το μεγάλο μειονέκτημα της Δημοκρατίας, είναι ότι για να λειτουργήσει σωστά, χρειάζεται πολίτες. Δυστυχώς, υπάρχει μικρός σχετικά αριθμός από αυτούς. Ενώ οι αντίστοιχοι αριθμοί των ιδιωτών, ατομιστών και εύπιστων τηλεθεατών είναι απαγορευτικά υψηλοί.

Μπορεί βέβαια να κάνω λάθος: στην πραγματικότητα να μην υπάρχουν αρκετοί σοβαροί και ικανοί συμπολίτες , που να είναι πρόθυμοι να ασχοληθούν με τα κοινά.

Το τέλος των ιδεοληψιών

Η σφαγή στο  Charlie Hebdo αποτελεί γεγονός σταθμό στην σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία. Αρχές όπως αυτή της ελευθερίας του λόγου, που υποτίθεται ότι αποτελούν ηθικά θεμέλεια του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, δέχονται επίθεση από μια μερίδα φανατικών Ισλαμιστών.

Από τη μια πλευρά, έχουμε την παρακμάζουσα, άλλοτε κραταία Γηραιά Ήπειρο. Η Ευρώπη πεθαίνει δημογραφικά, έχει απαρνηθεί το αξιακό της σύστημα, ενώ ο τρόπος σκέψης των πολιτών της, είναι δέσμιος εκτρωματικών ιδεοληψιών, όπως αυτές της πολιτικής ορθότητας και του πολυπολυτισμικότητας.

Η συμπαράσταση στα θύματα των Ισλαμιστικών επιθέσεων μέσω κοινωνικών δικτύων και δημοσίων εκδηλώσεων, δεν είναι αρκετή. Τα τραγικά γεγονότα στη Γαλλία, πρέπει να αποτελέσουν αφορμή για προβληματισμό για το μέλλον της Ευρώπης, μέρος της οποίας θεωρώ και τη χώρα μας.

Όταν κάποιος μου μιλάει για επιστροφή στη δραχμή...

... αναρωτιέμαι δύο πράγματα.

• Αν έχει τις καταθέσεις/επενδύσεις του στην Ελλάδα
• Αν δουλεύει στο εξωτερικό, αμείβεται σε συνάλλαγμα  ή αν διατηρεί επιχείρηση στο εξωτερικό

Οι συσχετίσεις που προκύπτουν είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.

Εκλογές! Ζήτω!

Οι πανάξιοι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους για άλλη μια φορά: στην πλέον ακατάλληλη στιγμή, προκηρύχθηκαν εκλογές. Ο πάνσοφος ελληνικός λαός έχει την ευκαιρία να επιλέξει το ΠΑΣΟΚ της αρεσκείας του και να ισχυρίζεται μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ότι τον κοροϊδεψαν.

Ας ψηφίσουμε το ΣΥΡΙΖΑ για να φάμε με χρυσά κουτάλια, τους ΑΝΕΛ για να σταματήσουν οι ψεκασμοί, ή τη Χρυσή Αυγή για να τους δείρει όλους. Υπάρχει και το Ποτάμι, που θέλει να είναι με όλους καλό. Ή το ΚΚΕ για να γυρίσει ο κόσμος στο 1917. Για την ΔΗΜΑΡ δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα, καθώς ούτε και ο κύριος Κουβέλης το γνωρίζει.

Υπάρχει και η επιλογή της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, ώστε να μην γίνει καμία από τις αναγκαίες αλλαγές (τις οποίες δεν θέλουν ούτε τα άλλα κόμματα) και να την πληρώνουν τα γνωστά κοροϊδα ( τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα βαφτίσει πλούσιους...)

Είναι και το νέο κόμμα του ΓΑΠ. Υπάρχει καταλληλότερος άνθρωπος να μας βγάλει από το μνημόνιο, από αυτόν που μας έβαλε;

Η πορεία για το περιθώριο της Ευρώπης είναι προδιαγεγραμμένη. Κακά τα ψέμματα, η νοοτροπία μας είναι εντελώς ασύμβατη με αυτές των ανεπτυγμένων χωρών, καθώς είμαστε λιγουλάκι... κατσαπλιάδες. Οπότε το ιστορικό σφάλμα της ένταξης στην ΕΕ θα διορθωθεί, με το χειρότερο δυνατό τρόπο για τους έλληνες.

Μια κακόγουστη πολιτική κωμωδία

Η υπόθεση της απόπειρας δωροδοκίας βουλευτών των ΑΝΕΛ θα είναι ίσως η κορύφωση της γελοιότητας του πολιτικού μας κόσμου. Από την μια πλευρά έχουμε μια ανίκανη και φοβική κυβέρνηση, αποτελούμενη από τα δυο κόμματα που φέρουν την μεγαλύτερη ευθύνη για το κατάντημα της χώρας. Από την άλλη, έχουμε απαράδεκτη αντιπολίτευση στην οποία ηγούνται δυο από τα πιο λαϊκίστικα κόμματα στην ιστορία της χώρας. Προσθέστε στο μείγμα, διαφόρους παράγοντες που είτε δρουν φανερά αντιγράφοντας τον Γκέμπελς, είτε παρασκηνιακά ως καρικατούρες πρακτόρων. Το μείγμα αυτό θα μπορούσε να είναι σενάριο μια κρύας κωμωδίας, επιπέδου βιντεοκασέτας της δεκαετίας του 80.

Δεν γνωρίζω αν ευσταθούν οι καταγγελίες. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι οι πολιτικοί μας είναι χαμηλού επιπέδου, και αυτό είναι ενδεικτικό του πολιτικού αισθητηρίου μας.

Απεργία διαρκείας από την λογική

Η υπόθεση με την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, καταδεικνύει για άλλη μια φορά το προφανές: η κοινή λογική λάμπει δια της απουσίας της στη χώρα μας.

Κατ' αρχήν, όσο και αν διαφωνώ, δεν θέλω να πάθει κάτι η υγεία του Ρωμανού. Ανθρώπινη ζωή είναι ότι σημαντικότερο και ειδικά αυτή ενός νέου ανθρώπου. Αναγνωρίζω επίσης το σοβαρότατο ψυχολογικό τραύμα του από την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Στα 15 του, είδε τον φίλο του να πεθαίνει στα χέρια του.

Αλλά! Είναι εντελώς γελοίο ένας αντιεξουσιαστής να απαιτεί να αλλάξουν οι νόμοι, για να μπορεί να σπουδάσει Διοίκηση Επιχειρήσεων(!), με φυσική παρουσία στο ΤΕΙ! Σας φαίνεται λογικό; Εμένα μου φαίνεται γελοίο!

Η τρέλα δεν σταματάει εδώ! Η Κυβέρνηση καταθέτει εκτάκτως νομοθετική ρύθμιση για να επιτρέψει στον Ρωμανό να σπουδάσει από την φυλακή! Ο Πρωθυπουργός συναντιέται με τον πατέρα του Ρωμανού, ο οποίος του διαμηνύει ότι η τροπολογία δεν θα γίνει αποδεκτή από το γιό του!

Και έχει συνέχεια! Σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα, ΜΜΕ και διασημότητες, μεταξύ άλλων και ο κύριος Πέτρος Κόκκαλης, δηλώνουν συμπαράσταση στο αίτημα του απεργού. Πως όλο το σύστημα, συντάσσεται πίσω από κάποιο που υποτίθεται ότι το πολεμά, δεν φαίνεται να προβληματίζει κανένα.

Αν το κράτος ήθελε να τον τσακίσει, θα τον καταδίκαζε αυτόν και το παρεάκι του, ως τρομοκράτες. Αποδείξεις: τις "κείμενά" του και η καγκούρικες δηλώσεις του. Αντί αυτού, μόνο η κατηγορία της ένοπλης ληστείας, και σε 1-2 χρόνια, θα αποφυλακιστούν με κάποια ευνοϊκή διάταξη όπως οι Βούτσης, Δημητράκης αλλά και Μαζιώτης παλαιότερα.

Ο Κορκονέας πλήρωσε και πληρώνει για το έγκλημά του. Υπάρχουν και άλλοι που ίσως έχουν κάνει χειρότερο κακό στο Ρωμανό, και τώρα εμφανίζονται αλληλέγγυοι στον αγώνα του. Αλλά όποιος δεν νοιώθει ντροπή, όλος ο κόσμος του ανήκει.

Δυστυχώς, η υπόθεσή της απεργίας πείνας του Ρωμανού, είναι άλλη μια ιστορία νεολληνικής τρέλας, με επικίνδυνες προεκτάσεις για την εύθραυστη χώρα μας.