Το βραδάκι με βρήκε σε ένα σουβλατζίδικο, στη Λεωφόρο Δημοκρατίας, να πίνω βαρελίσια μπύρα και να χαζεύω τα αυτοκίνητα που περνούσαν. Απλά, αραγμένος σε μια καρέκλα, άφησα όσα με βασανίζουν στην άκρη και επιβράδυνα την σκέψη μου. Σε τελική ανάλυση, σε τι βοηθούν οι βασανιστικοί στοχασμοί; Ότι χάθηκε δεν γυρνά πίσω, και δεν μπορούν να αποφευχθούν όσα έρχονται...
Το πιο ενδιαφερον Blog του Ηλιακου μας Συστηματος (εστω του Καματερου). Σχεδον σοβαρο.
Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017
Τετάρτη 31 Μαΐου 2017
Σιγή ασυρμάτου
Τον τελευταίο καιρό, γράφω σπάνια στο blog, και έχω περιορίσει τις αναρτήσεις μου στα social media. Δεν το κάνω ενσυνείδητα, απλά νοιώθω ότι δεν έχω κάτι αξιόλογο που θα ήθελα να μοιραστώ. Πλέον τηρώ σιγή ασυρμάτου... Μεταβατική φάση, ή νέα πραγματικότητα; Θα δούμε...
Δευτέρα 29 Μαΐου 2017
'Ασπρο - Μαύρο
Η προσκόλληση σε ιδεολογίες, ο φανατισμός και η πόλωση μας κάνουν να απλοποιούμε τα πράγματα και να μη βλέπουμε τις σκιές του γκρίζου παρά μόνο άσπρο και μαύρο. Η πραγματικότητα είναι πάντα απείρως πιο σύνθετη από αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Ας μην αδικούμε τους εαυτούς μας και να προσπαθούμε να εξετάζουμε όλες τις πτυχές και όψεις της πραγματικότητας.
Σάββατο 27 Μαΐου 2017
Πως να ξεθαμπώσετε τα φανάρια του αυτοκινήτου
Μου αρέσουν οι πατέντες! Πολλές φορές δίνουν λύση και στα πιο δύσκολα προβλήματα με ιδιαίτερα έξυπνο τρόπο.
Εδώ και πολύ καιρό τα φανάρια του αυτοκινήτου μου είναι θαμπωμένα. Ένα από τα συμπτώματα της ηλικίας τους είναι και αυτό. Μέχρι τώρα, δεν βρήκα το χρόνο να το πάω σε ένα φαναρτζή και ήμουν επιφυλακτικός απέναντι στα σχετικά προϊόντα που έβρισκα στα καταστήματα. Μέχρι που έμαθα μια πρωτότυπη λύση με βασικό συστατικό την... οδοντόκρεμα!
Αγοράζουμε μια οποιαδήποτε οδοντόκρεμα. Την αλείφουμε στα θαμπωμένα φανάρια και τα τρίβουμε. Ξεπλένουμε και τα καθαρίζουμε με χαρτί. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα!
Είναι φθηνή λύση, και στη δική μου περίπτωση δούλεψε! Δεν χάνετε τίποτα να δοκιμάσετε!
Τετάρτη 26 Απριλίου 2017
Alert! Κρίση Μέσης Ηλικίας!
Πλησιάζω τα... 45! Πως έγινε αυτό; Να πάρει, δεν έχω πετύχει τίποτα από αυτά που ονειρευόμουν*, και τα θεωρητικά πιο δημιουργικά μου χρόνια έχουν περάσει! Πανικός!
Τον τελευταίο χρόνο, ομολογώ έχω κάποιες τέτοιες κρίσεις. Κάποιες φορές πανικοβάλλομαι, και κάποιες φορές με πιάνει κατάθλιψη.
Σχεδόν πάντα βρίσκω όμως διέξοδο: τα γράφω όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι, πίνω μια ή περισσότερες μπύρες και ακούω μουσική που με εμπνέει, όπως Venom. Και τι να λέει που έλεγα και κάποτε...
*στο βαθμό που θα ήθελα...
Τον τελευταίο χρόνο, ομολογώ έχω κάποιες τέτοιες κρίσεις. Κάποιες φορές πανικοβάλλομαι, και κάποιες φορές με πιάνει κατάθλιψη.
Σχεδόν πάντα βρίσκω όμως διέξοδο: τα γράφω όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι, πίνω μια ή περισσότερες μπύρες και ακούω μουσική που με εμπνέει, όπως Venom. Και τι να λέει που έλεγα και κάποτε...
*στο βαθμό που θα ήθελα...
Δευτέρα 24 Απριλίου 2017
Αφήνοντας πίσω το παρελθόν
Η μνήμη μας παίζει συχνά περίεργα παιχνίδια. Πολλές φορές αναδημιουργεί το παρελθόν, εξιδανικεύοντας το, διαγράφοντας κάθε τι αρνητικό. Το κάνει να φαντάζει ως μια ουτοπία, ένας χαμένος παράδεισος...
Καταφεύγω συχνά στο παρελθόν αναπολώντας όμορφες εποχές, ειδικά σε δύσκολες στιγμές. Μελαγχολώ για ένα χαμένο παράδεισο που ίσως δεν υπήρχε ποτέ...
Αποφάσισα να αφήσω πίσω το παρελθόν. Νοιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα μεταβατικό στάδιο. Επικεντρώνομαι μόνο στο παρόν και προσπαθώ να είμαι έτοιμος για αυτά που μου επιφυλάσσει το μέλλον.
Παρασκευή 7 Απριλίου 2017
Χρόνια πολλά φίλε!
Χρόνια πολλά φίλε! Το calendar στο PC, μου υπενθύμισε ότι σήμερα (07/04) ήταν τα γενέθλιά σου. Αν η ζωή ήταν δίκαιη, έπρεπε αυτή τη στιγμή να βρισκόμασταν σε ένα μπαράκι στη Θεσσαλονίκη, ακούγοντας μουσική, και να τα λέγαμε με τη συνοδεία μπύρας.
Φίλε, θα είχαμε να θυμηθούμε ιστορίες από τα φοιτητικά μας χρόνια, να μιλήσουμε για τις συμφοιτήτριές μας που γουστάραμε. Θα μιλούσαμε για μουσική, computers και θα ανταλλάσσαμε αστείες ιστορίες που μας συνέβησαν από τότε που γύρισα στην Αθήνα μέχρι σήμερα. Αντί αυτού, πίνω μόνος και γράφω αυτό το κείμενο... βλέπεις σε λίγο καιρό θα κλείσει το δεύτερο έτος απουσίας σου.
Δεν θα το γυρίσω στο μεταφυσικό γιατί παραμένω σκεπτικιστής, όπως τότε. Ούτε θα γράψω κάτι δακρύβρεχτο. Φίλε μου, στο σύντομο πέρασμά σου από τη ζωή, επηρέασες πολλούς ανθρώπους, μεταξύ αυτών και εγώ.
Θα ήσουν περήφανος για το πόσο τακτικά γράφω τα querries και τις stored procedure μου. Θα γέλαγες όταν θα με άκουγες να χρησιμοποιώ την ατάκα σου:" Γούστα είναι αυτά, είπε ο πίθηκος και έφαγε το σαπούνι". Εξακολουθώ να προσπαθώ να προσηλυτίσω και άλλους στον Douglas Adams.
Σε ευχαριστώ και πάλι φίλε, αν και γνωρίζω ότι δεν με ακούς. Είσαι ζωντανός στη σκέψη και στις καρδιές πολλών ανθρώπων, και πίστεψέ με, δεν το καταφέρνουν πολλοί αυτό!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)