Λογχοπέλεκυς

O λογχοπέλεκυς ή αλεβάρδα, ήταν ένα πολύ διαδεδομένο μεσαιωνικό όπλο. Και καθώς πλέον, τα μεσαιωνικά όπλα είναι ξανά της μόδας, και φοριούνται στα συλλαλητήρια, αποφάσισα στο επόμενο να κατέβω και εγώ, κραδαίνοντας μια αλεβάρδα. Θα με μαζέψουν, αλλά θα με αμολήσουν. Ή όχι; Ποιος ξέρει...

Ρεμπέτικο... metal!

Μερικές διασκευές, κλασσικών metal τραγουδιών από λαϊκά σχήματα και το αντίστροφο...

1. Οι κύπριοι HorcatticA στο The Trooper των Iron Maiden!



2. Οι έλληνες Firewind διασκευάζουν Χιώτη



3. Οι έλληνες Salonumuz klimalidir στο Ace of Spades των Motorhead



4. Οι Αμερικάνοι Scars on Broadway διασκευάζουν το Γιέ μου, του Κόκκοτα

Να γουστάρω που αλώσαμε μπασκετικά την Πόλη...

... η το απαγορεύει ο νέος Νόμος Καστανίδη;

Τεό είσαι αρχηγός, τελεία και παύλα.

Πολυπολιτισμός με το στανιό

Νέος "αντιρατσιστικός" νόμος στα σκαριά με το αιτιολογικό: "ο παρόν Νόμος 927/1979 όπως ισχύει έχει εφαρμοστεί ελάχιστα και κρίνεται «ανεπαρκής» ενόψει των σοβαρών προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας και την μετάβασή της σε μια πολύ – πολιτισμική κοινωνία".

Μπράβο ρε μάγκες, ενώ η υφήλιος βοά για την καταστροφική αποτυχία του πολυπολιτισμικού μοντέλου, εσείς πηγαίνετε να το επιβάλετε με νόμο. Πόσο έξυπνος είναι κάποιος, ο οποίος προσπαθεί να εφαρμόσει ένα καθολικά αποτυχημένο μοντέλο, με διαφορά φάσης... Από την άλλη πλευρά, 600 ΜΚΟ έχουμε και πλερώνουμε, γιατί τα 'χουμε τα φράγκα, να μην τις αξιοποιήσουμε για το περαιτέρω εκσυγχρονισμό του τόπου...

16:16:16

Καθώς κατέγραφα τις αποδείξεις στο excel που 'χω φτιάξει, το μάτι μου έπεσε σε κάτι σχετικά σπάνιο: σε μια από αυτές η ώρα ήταν 16:16:16! Τα ψηφία που αντιστοιχούν στην ώρα, είχαν την ίδια τιμή με τα αντίστοιχα των λεπτών και των δευτερολέπτων! Κάνοντας τους υπολογισμούς, κατέληξα ότι η πιθανότητα να συμβεί είναι μόλις 3 στις 10.000!

Όποιος θέλει να ελέγξει τους υπολογισμούς μου, ή απλά να παίξει με ένα πρόβλημα συνδυαστικής, παρακαλώ είτε να μου απαντήσει (αν δεν έχω κάνει καμιά πατάτα), πως κατέληξα στο αποτέλεσμα αυτό...

Υ.Γ. Ζαφείρη πάλι εσένα αντιγράφω...

Για το ντέρμπι

Να πω ότι στεναχωρήθηκα που κερδίσαμε τον ΠΑΟ θα είναι ψέμα. Το ίδιο θα είναι να πω ότι το χάρηκα. Δεν είμαι αντικειμενικός, γαύρος είμαι, αλλά ο τρόπος που ήλθε το αποτέλεσμα με απογοήτευσε.

Ο Θρύλος δεν ήταν καλύτερος του ΠΑΟ, όχι βέβαια και πως ο δεύτερος κυριάρχησε. Εννοείται πως το γκολ του Κατσουράνη κακώς ακυρώθηκε. Το πέναλτι που ζητάει ο Νίνης, είναι τόσο πέναλτι, όσο αυτό που κέρδισε ο Βύντρα στο Χαρίλαου.

Για να μη σχολιάσω ξανά τους πρεζοαλήτες που πέταγαν κροτίδες και αντικείμενα, ή έκαναν ντου στους παίκτες του Παναθηναϊκού. Αν όντως θέλει ο κος Μαρινάκης να σταματήσει τη βία, όλοι αυτοί πρέπει να τους απαγορευτεί δια βίου η είσοδος στο Καραΐσκάκη, και όπου το προστάζει ο νόμος να μπουν στη ψειρού. Αγαπητέ συνονόματε έχεις τη μαγκιά, τη δύναμη και τη τρέλα να μας απαλλάξεις από αυτούς τους μαλάκες.

Παραδέχθηκα το Λέτο που εκτελούσε τα κόρνερ ενώ γύρο του έσκαγαν κροτίδες. Έχει ένα δίκιο να είναι τσαντισμένος, γιατί ήθελε να μείνει στον Ολυμπιακό (δεν το λέω ειρωνικά). Ο Νίνης κάνει μέγα λάθος, αν προσπαθεί να μιμηθεί τον Καραγκούνη. Εξαιρετικός παίκτης μεν, αλλά οι συνεχείς βουτιές και διαμαρτυρίες του είναι το λιγότερο προκλητικές.

Ας πήγαινε η διαφορά στους 4, και ας κερδίζαμε ένα από τα ματς με ΠΑΟΚ ή ΑΕΚ. Στη τελική, όλη τη χρονιά είχαμε τη καλύτερη ομάδα με διαφορά. Τώρα δόθηκε η αφορμή να μιλά ο ΠΑΟ για διαιτησία φέτος (που σπρώχθηκε εξόφθαλμα) και για καφρίλα όλοι οι υπόλοιποι (ΠΑΟΚ! και σια)

Βέβαια, ίσως τα χθεσινά να είναι μια καλή αφορμή να σταματήσω να ασχολούμαι με τα αθλητικά...

Tα χρυσαφικά της χώρας

Η περίφημη κρατική περιουσία και η εκμετάλλευσή της, είναι στην επικαιρότητα. Πρέπει άραγε, να πωληθούν εκτάσεις που ανήκουν στο κράτος, ή έστω να εκχωρηθούν; Ποιες επιχειρήσεις πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν; Οι φυσικοί πόροι, πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουμε το χρέος; Με λίγα λόγια πρέπει να πωλήσουμε τα ασημικά της χώρας, ή έστω να τα δώσουμε στο ενεχυροδανειστήριο; Και όμως, η Ελλάδα διαθέτει πολύ πιο πολύτιμα "περιουσιακά" στοιχεία, τα οποία όχι απλά δεν πολλά, αλλά τα χαρίζει ή στη χειρότερη περίπτωση τα πετά...

Το υπέδαφος της χώρας, ίσως κρύβει κοιτάσματα πολυτίμων μετάλλων, ή πετρελαίου. Η ελληνική γη είναι εύφορη, και μπορεί να παράγει γεωργικά προϊόντα πρώτη ποιότητας. Ο τουρισμός μας είναι πάντα ένας προσοδοφόρος τομέας, που μπορεί να αποφέρει πολύ περισσότερα. Και μη ξεχνάμε την ελληνική ναυτιλία. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα πιο πολύτιμο...

Υπάρχουν συμπολίτες μας, που έχουν όνειρα, θέληση για δουλειά και ιδέες. Νέοι επιστήμονες, που αφιερώνουν τις δυνάμεις τους στη κυνήγι της γνώσης και όχι στην ένταξη σε κάποια κύκλο, πολιτικό ή οικογενειακό. Τεχνίτες αφοσιωμένοι στο αντικείμενό τους, που δεν κάνουν συμβιβασμούς στην ποιότητα της εργασίας τους. Επιχειρηματίες, που θέλουν να πλουτίσουν από τις πρωτότυπες ιδέες και τη ποιότητα του εμπορεύματος τους , με σεβασμενό στους πελάτες. Αγρότες, που αναζητούν καινούργιες μεθόδους και καλλιέργειες, και δεν αναλώνονται στην εξασφάλιση των επιδοτήσεων.

Πως τους αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος, αλλά και η κοινωνίας μας; Η γραφειοκρατία φροντίζει να βάλει όσο το δυνατό περισσότερα εμπόδια, και να δοκιμάσει τις αντοχές όλων όσων θέλουν να δημιουργήσουν. Οι διάφορες συντεχνίες και καρτέλ. προασπίζονται τα συμφέροντά τους, τσακίζοντας όσους δεν ανήκουν στις τάξεις τους. Η πλειάδα κομματικών οργανώσεων, με ακλόνητα ερείσματα στο κράτος, μπλοκάρει αποτελεσματικότατα ότι καινούργιο πάει να δημιουργηθεί, υποστηρίζοντας "κατακτήσεις" . Και το χειρότερο: η κοινωνία που χλευάζει όλους αυτούς, τους "χαζούς" που πηγαίνουν "με το σταυρό στο χέρι"

Ποιο είναι το αποτέλεσμα: πολλοί απελπίζονται και τα παρατούν. Κάποιοι πεθαίνουν, αφού πρώτα πεθάνουν τα όνειρά τους. Όλο και περισσότεροι νέοι αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό. Πλέον ξένες εταιρείες, έχουν αρχίσει αρκετά επιθετικά να προσεγγίζουν στελέχη ελληνικών επιχειρήσεων. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, η χώρα χάνει τους ανθρώπους αυτούς.

Δυστυχώς, η νοοτροπία που επικράτησε στη χώρα μας, δεν άφησε (αλλά και δεν αφήνει) πεδίο δράσης. Η αναζήτηση του κόλπου που θα φέρει άκοπα πολλά χρήματα, η προσπάθεια για δικτύωση στο σωστό κύκλο, η φραπεδοφιλοσοφία της καφετέριας, υποκατέστησαν την συνεπή εργασία, την προσπάθεια για συνεχή μάθηση και τη σκέψη. Η Ελλάδα που δεν παρήγαγε τίποτα, γέμιζε τα σκυλάδικα, φράκαρε τους δρόμους της με Πόρσε Καγιέν και κατέστρεφε τα τοπία της χτίζοντας βίλες.

Η αξιοποίηση των ανθρώπων αυτών, θα είχε βάλει τη χώρα σε άλλη τροχιά, και σίγουρα θα είχαμε γλυτώσει από τη σημερινή κατάντια. Δεν χρειάζονταν πολλά πράγματα, απλά να αρθούν κάποια από τα πολλά εμπόδια. Υπήρχε χρόνος για να γίνουν πολλά πράγματα. Τώρα πλέον είναι αργά, καθώς ήρθε ο καιρός που πληρώνουμε τα λάθη μας, και τις κατασπαταλημένες ευκαιρίες...