Παρασκευή 29 Απριλίου 2011

Βεγγαλικά και βαρελότα...

Πέθανε ο μικρούλης, που μπροστά στα μάτια των γονιών του, τραυματίστηκε από ναυτική φωτοβολίδα(!) το βράδυ της Ανάστασης. Δράστης ένας 25χρονος, που με μια τεράστια ανοησία, κατάφερε και έκλεισε δυο σπίτια, την μέρα της μεγαλύτερης γιορτής... Άλλοι δυο νέοι άνθρωποι χάθηκαν ,39 και 30 χρονών, όταν έσκασε το βαρελότο που ετοίμαζαν, διαμελίζοντας τους. Σαν να μην έφταναν αυτές οι τραγωδίες, σε όλη την Ελλάδα (αλλά και Κύπρο), νέοι άνθρωποι έχασαν μάτια και χέρια, από κροτίδες. Ανάλογα περιστατικά έχουμε κάθε χρονιά, και θα έχουμε και στα χρόνια που θα έρθουν,αποδεικνύοντας ότι ως λαός δεν μαθαίνουμε. Αναρωτιέμαι αν του χρόνου, οι κάτοικοι της Δροσιάς, εκεί που σκοτώθηκε ο μικρούλης, θα έχουν την ελάχιστη ευαισθησία, να μην ρίξουν κροτίδες και φωτοβολίδες κατά την λειτουργία της Ανάστασης....

Η ρίψη βεγγαλικών είναι πλέον ευρύτατα διαδεδομένη στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, άλλο ένα σημάδι της απόλυτης πνευματικής παρακμής μας. Παλαιότερα, που η χρήση τους ήταν σπάνια , αποτελούσαν ένα ασυνήθιστο και αξιόλογο θέαμα. Τώρα, δεν υπάρχει γάμος ή κρεβάτι, χωρίς να πέσουν τα ανάλογα βεγγαλικά. Η απόλυτη κακογουστιά είναι η χρήση τους κατά την Αναστάσιμη Λειτουργία. Οι "πιστοί" αντί να παρακολουθούν το ιερέα, γυρνούν την πλάτη τους,για να απολαύσουν το... θέαμα. Πως τώρα μπορεί να ταιριάξει η κατάνυξη που πρέπει να νοιώθει ένας Χριστιανός, με μια επίδειξη βλαχογκλαμουριάς, δεν πιστεύω ότι απασχολεί κανένα...

Δυστυχώς αγαπητοί φίλοι αυτοί είμαστε και αν μας αρέσει, έχει καλώς. Διαφορετικά...

Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Καλή Ανάσταση!

Ας γιορτάσουμε την μεγαλύτερη και ομορφότερη γιορτή της Ορθοδοξίας, παράλληλα με την αέναη ανάσταση της φύσης, την Άνοιξη. Οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά η ράτσα μας έχει περάσει και δυσκολότερα. Υπάρχουν όμως οι χρυσές εφεδρείες, και είναι στο χέρι μας να της χρησιμοποιήσουμε. Οι παραδόσεις μας που κρατούν χιλιάδες χρόνια, και το μυαλό μας. Ας ατονήσουμε πίσω μας, και μέσα μας, για να φύγουμε μπροστά.

Τρίτη 19 Απριλίου 2011

Τα Πατήσια 100 χρόνια πριν



Δύο φωτογραφίες από τα Πατήσια των αρχών του 20ου αιώνα. Εξαιρετικά αφιερωμένο στους φίλους Πατησιώτες, που είτε ζουν ακόμα στη γειτονιά είτε έφυγαν όπως εγώ.

Θεϊκή ατάκα οπαδού!

"Αγαπώ τον Απόλλωνα (Αθηνών), με αυτή την ομάδα έχω πάει παντού! Το αποκορύφωμα ήταν στη Λιβαδειά!"

Δεν θέλω να προσβάλλω το φίλο, αλλά ακούγεται κάπως... αστείο.

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Τρίτη 12 Απριλίου 2011

Ευτυχώς, ακόμα μπορώ...

.. να ακούσω την μουσική που γουστάρω, πίνοντας καλή μπύρα. Και να ταξιδέψω έστω και πνευματικά...