Σωθήκαμε ή καταστραφήκαμε;

Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Έχουμε μακρύ και δύσκολο δρόμο μπροστά μας, πολλές θυσίες, περαιτέρω πτώση του βιοτικού επιπέδου και χιλιάδες δράματα. Η επιτυχία του εγχειρήματος μόνο εξασφαλισμένη δεν είναι.

Το ζητούμενο είναι να μάθουμε να ζούμε χωρίς δανεικά. Είτε μέσα στην ΕΕ, είτε εκτός, η μείωση των δαπανών και αύξηση της παραγωγής είναι μονόδρομος. Και στο δρόμο αυτό,  την Ελλάδα θα χρειαστεί να ακολουθήσουν και άλλες χώρες στο μέλλον. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου...

Προς τους φοιτητές του ΑΠΘ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, είχα την τύχη να φοιτήσω στην Σχολή Θετικών Επιστημών και συγκεκριμένα στο Μαθηματικό από το 1991 έως το 1995. Πάντα στα πανεπιστήμιά μας, οι γνωστοί φοιτητοπατέρες και φοιτητομητέρες είχαν μια επιδίωξη: να κάνουν κατάληψη. Αυτό που άλλαζε ήταν τα αιτήματα:  κάποια δίκαια και σχετικά με τις σπουδές μας και κάποια εξωφρενικά, όπως να σταματήσει ο Πόλεμος του Κόλπου. Η τακτική τους γνωστή: συνελεύσεις επί συνελεύσεων, μεγάλης διάρκειας με σκοπό να βρεθούν μόνοι τους και να έχουν την πλειοψηφία. Γνωστές δημοκρατικές τακτικές...

Επί των ημερών μου, δεν είχαμε ούτε μια μέρα κατάληψης! Πως το κάναμε αυτό; Η πλειονότητα των φοιτητών, χωρίς να μας χωρίζουν οι ιδεολογίες μας, είχαμε συμφωνήσει με κάθε τρόπο να μην αφήνουμε τους "συνδικάλες" όπως τους λέγαμε να κάνουν συνέλευση μόνοι τους. Πάντα είμασταν στις συνελεύσεις και έτσι δεν μπορούσαν να πετύχουν την πολυπόθητη για αυτούς πλειοψηφία. Παράλληλα μιλώντας μαζί τους σε πολιτισμένο κλίμα τους εξηγούσαμε το μάταιο των καταλήψεων. Και καθώς τα παιδιά αυτά ήταν συνεννοήσιμα, τελικά κέρδιζε η λογική.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες, προστατέψτε το Πανεπιστήμιό μας και τις σπουδές σας. Είναι ένα από τα πιο πολύτιμα εφόδια σας, για το οποίο κάνετε θυσίες εσείς και οι γονείς σας. Ενεργήστε συλλογικά, για να σταματήσουν τα καφριλίκια των κουκουλοφόρων. Είναι μια μικρή αλλά φασαριόζικη μειοψηφία. Βάλτε τους στην άκρη, εκεί που τους αξίζει!

Οι εκπρόσωποι της παρακμής...

Άτιμη αυτή η νέα τεχνολογία και το διαδίκτυο: έδωσε την ευκαιρία σε όλους μας, να δούμε σε δράση, τον τρικαλινό συνδικαλιστή. Να βρίζει τις συναδέλφους του, επειδή έκαναν το έγκλημα να μην απεργήσουν. Τέτοιες νοοτροπίες μας έφεραν ως εδώ, και μπορούν να μας βυθίσουν ακόμα πιο βαθιά.  Βέβαια, οι αγώνες του εν λόγω κυρίου μπορεί να τον οδηγήσουν στο κοινοβούλιο...

Έπεισαν πραγματικά για την αξία των ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων όσοι επιτέθηκαν στην Γερμανική αποστολή, για τις δηλώσεις του κυρίου Φούχτερ. Ο οποίος είπε ότι την δουλειά 3.000 ελλήνων την κάνουν 1.000 γερμανοί. Οι μάγκες που πήγαν να δείρουν τους γερμανούς, πρέπει να επιτεθούν και στην πλειονότητα των ελλήνων, καθώς συμφωνούν με τις απόψεις του κυρίου Φούχτερ.

Από ότι βλέπω μυαλό δεν βάζουμε, και συνεχίζουμε τις κουτσαβάκικες συμπεριφορές. Αν δεν κάνουμε στην άκρη όλους τους παρακμιακούς, και να σηκώσουμε τα μανίκια για δουλειά, θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο.

Δεν γλύτωσε η Αργεντινή απο τους δανειστές;

Διαμαρτύρεται η Περονίστρια πρωθυπουργός της Αργεντινής κυρία Κίρσνερ, για  απόφαση Αμερικανικού δικαστηρίου. Το δικαστήριο κρίνει ότι οι κάτοχοι ομολόγων που ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ τη συμμετοχή στο ΚΟΥΡΕΜΑ, πρέπει να πάρουν τα χρήμματά τους. Κανονικά όσοι είναι υπέρ μιας μονομερούς στάσης πληρωμών, οι Στρατουλιστές όπως θα τους ονομάζω, πρέπει να έχουν μια σειρά από ερωτήματα:

1. Αφού αρνήθηκε να πληρώσει η Αργεντινή, δεν ξέμπλεξε με το χρέος της
2. Μήπως τελικά, έγινε στην Αργεντινή κάτι ανάλογο με την Ελλάδα και το PSI;
3. Και το σημαντικότερο: γιατί για άλλη μια φορά δεν λέει στους δανειστές ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ; Αφού δεν τους έχει ανάγκη, είναι καλύτερα τώρα.

Η αλήθεια είναι κάπως άχαρη. Η Αργεντινή αγωνίζεται να γυρίσει στις αγορές για να ΔΑΝΕΙΣΤΕΙ, μήπως και ξαναπάρει μπρος η οικονομία της. Η κατάσταση των πολιτών στη χώρα αυή είναι άθλια, με 40% φτώχια και τρομακτική αύξηση της εγκληματικότητας. Και δυστυχώς όλες τοι χώρες έχουν ανάγκη από δανεικά, ακόμα και η μισητή σε πολλούς Γερμανία. Και αν η Αργεντινή που είναι μια χώρα με τεράστιες εξαγωγές, αναρωτηθείται τι θα γίνει στην Ελλάδα που εισάγει ακόμα και σκόρδα.

Βρείτε λύσεις, ή αδειάστε μας τη γωνιά!

Η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων έχει μια λύση εξαιρετικά επώδυνη, αλλά κλυδωνίζεται από το μεγάλο πολιτικό κόστος. Τι να κάνουμε; Μέχρι το 2008, υπήρχαν δανεικά και οι εκάστοτε κυβερνώντες έκαναν "κοινωνική πολιτική", κερδίζοντας συμπάθεια και ψήφους. Πλέον, λεφτά δεν υπάρχουν.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ είναι και δεν είναι έτοιμη να κυβερνήσει, θέλει να μείνουμε, φεύγοντας από το ευρώ και ισχυρίζεται ότι έχει μια εναλλακτική πρόταση, που είτε την κρύβει, είτε τώρα προσπαθεί να την συντάξει.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες επιμένουν σε λύσεις που είτε θα αποδώσουν στο μέλλον (ΑΟΖ, Πετρέλαια), είτε έχουν εξαιρετικά αμφίβολη αποτελεσματικότητα (Κατοχικές Αποζημιώσεις), για προβλήματα που πρέπει να λυθούν ΤΩΡΑ.

Η Χρυσή Αυγή θέλει να βγούμε από το ευρώ συντεταγμένα (λες και ξέρει πως μπορεί να γίνει), ενώ αντιγράφει τους ΑΝ.ΕΛ στο θέμα των Κατοχικών Αποζημιώσεων.

Το ΚΚΕ τουλάχιστον είναι σταθερό: Έξω από την ΕΕ, έξω απο το ΝΑΤΟ, έξω από τον 21 αιώνα συμπληρώνω.

Κυρίες και κύριοι, που σας επιλέξαμε ως πολιτικούς μας ηγέτες. Η χώρα είναι μια ανάσα από την ολοκληρωτική καταστροφή και απαιτούνται γρήγορες ενέργειες για την αποτροπή της. Τις συνέπειες τις λύσης που θα δοθεί ή τις αντίστοιχες τις απραξίας, θα πλήξουν εμάς, τους Έλληνες. Οι πολιτικές επιδιώξεις και φιλοδοξίες δεν θα έχουν κανένα νόημα, σε μια εντελώς κατεστραμμένη χώρα. Για αυτό: Αν μπορείτε πράξτε, διαφορετικά αδειάστε μας τη γωνιά.

Αφ' υψηλού

Ακόμα και σήμερα, που η χώρα μας είναι σε συνεχή αναταραχή κάποιοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όχι ως πραγματικά, αλλά ως θεωρητικά ή ιδεολογικά προβλήματα. Πολλές φορές βέβαια, η θεωρία διαψεύδεται από την πραγματικότητα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένας σκεπτόμενος άνθρωπος αναθεωρεί τα πιστεύω του. Υπάρχει βέβαια και η "εναλλακτική" αντιμετώπιση:  η άρνηση της πραγματικότητας. Μπορείς να κρυφτείς για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά έρχεται η στιγμή που αυτή η ριμάδα η πραγματικότητα, εισβάλει στο χώρο και τα καταστρέφει όλα.

Καταλαβαίνω, ότι πολλά πραγματικά προβλήματα όπως η άθλια κατάσταση της οικονομίας, το μεταναστευτικό, η εγκληματικότητα καθώς και η ανεργία, έχουν θαυμάσια αντιμετώπιση στη σφαίρα της θεωρίας. Ειδικά όταν η ψευδαίσθηση της αυθεντίας δίνει ένα υψομετρικό πλεονέκτημα και την πολυτέλεια να τα αντικρίζεις από ψηλά. Με αυτό τον τρόπο τίποτα δεν λύνεται, απλά με την πάροδο του χρόνου κακοφορμίζει και γιγαντώνεται.Για αυτό κατεβείτε από θρόνους, άλογα, καλάμια και δεν ξέρω τι άλλο, και κοιτάξτε τα στο ύψος των ματιών σας. Δυσάρεστο μεν, πρακτικό δε.

Τι είναι πατριωτισμός τελικά;

Κανονικά θα έπρεπε να αισθάνομαι δικαιωμένος, που δήλωνα και δηλώνω πατριώτης. Ο πατριωτισμός θεωρούταν κάτι ξεπερασμένο, ένα γραφικό κατάλοιπο του παρελθόντος από τους περισσότερους, ενώ οι "προοδευτικοί" το μπέρδευαν είτε από κακή πρόθεση, είτε από βλακεία με το φασισμό. Η κρίση το άλλαξε αυτό:Μέχρι και ο διεθνιστικός ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ επικαλείται τον πατριωτισμό.

Τι είναι πατριωτισμός και πατριωτικό τελικά;

• Να κατηγορείς για όλα τα προβλήματα της χώρας τους ξένους, "ξεχνώντας" της δικές μας ευθύνες;
• Αντί για δουλεία και θυσίες να βασίζεσαι σε μαγικές λύσεις όπως λεφτά από διαστημόπλοια;
• Να ζητάς το αίμα της ένδοξης γενιάς του 40 να ξεχρεώσει την ασωτία των τελευταίων 40 χρόνων;
• Να λαϊκίζεις προτείνοντας θολές και αόριστες λύσεις;
• Η παρακρατική δράση;
• Η προάσπιση συμφερόντων ομάδων, εις βάρος του συνόλου;
• Να αντιδράς σε όλες τις μεταρρυθμίσεις;
• Να υποτιμάς την νοημοσύνη του ελληνικού λαού, παρουσιάζοντάς τον ως μόνιμο θύμα των πολιτικών, τους οποίους με πάθος υποστήριξε;

ΟΧΙ!  Όποιος αγαπά πρέπει να γίνεται και δυσάρεστος, να καταδεικνύει  τα λάθη και τα ελαττώματα. Να αναλαμβάνει ευθύνες και να λέει την αλήθεια όσο πικρή και να είναι. Να πιστεύει στο δαιμόνιο της φυλής, την χαμένη άγνοια κινδύνου και την μαχητικότητα των Ελλήνων, ως τα μέσα για τη σωτηρία της χώρας. Και πάνω από όλα, να έχει στη καρδιά του το όραμα μιας Ελλάδας που να τη σέβεται όλη η οικουμένη, πολύτιμη για τους συμμάχους της και φόβητρο για τους εχθρούς της.

 Μπορεί να κάνω και λάθος, δεν είμαι σοφός αλλά αυτό για μένα είναι Πατριωτισμός, έτσι τον ορίζω.